13 december 2018

Mening

Het vrijstaande rijtjeshuis op de bekendste rotonde van Tilburg mag weer gaan draaien, is afgelopen dinsdag besloten in de gemeenteraad van die stad. Het was twee dagen groot nieuws in Nederland. Drie jaar geleden stond het kunstwerk ook al stil en in 2011 liep het voor het eerst vast, nadat het twee jaar daarvoor was onthuld. Gemiddeld kost het onderhoud negenduizend euro per jaar. Het huis rijdt dan rondjes op de rotonde, één rondje in bijna een uur. Deze draaimolen kost dus 25 euro per dag, alleen al aan onderhoud. Daar lopen natuurlijk mensen tegen te hoop. Want iedereen heeft er een mening over: van ‘Kunst mag best iets kosten’ en ‘het is een symbool van de stad’ tot ‘zonde van het geld’ en ‘dat geld kan beter gebruikt worden voor bestrijding van de armoede’. Dat dit laatste nergens op slaat valt uit te leggen, maar niet aan iemand die toeterend zijn gelijk wil krijgen.

Zo lijkt iedereen een mening te hebben over alles. Een mening die vaak is gestoeld op gebrekkige kennis van het onderwerp, merk ik. Dat is de reden waarom ik mijn mening vaak opschort. Ik weet soms niet genoeg van een onderwerp om een pasklare opinie te hebben. Daarmee behoor ik vaak tot de laatste zes procent: weet niet / geen mening. Hoewel ik me realiseer dat je bijna nergens een mening over kan hebben als je eerst van de hoed en de rand moet weten. Ik kreeg onlangs te horen dat ik te weinig mijn mening geef in m’n wekelijkse column. Nou, dat vind ik dus niet …!
Ik wil hier best even kwijt dat die kookboekenschrijfster bij Heel Holland Bakt wat mij betreft de kluit belazert. Of dat het 16-jarige meisje met een valse ID afgelopen weekend niet een nacht had hoeven brommen in een Utrechtse politiecel. En ik vind het niet gek dat er met het afschot van 1.800 herten in de Oostvaardersplassen even geen vaart wordt gemaakt omdat de koelcel, waar de herten in worden bewaard alvorens de poelier ze ophaalt, nog niet gereed is.
Wát …?!
Ja dat is echt zo. Als een hert geschoten is moet het binnen een uur worden ‘ontweid’. Buik wordt dan opengesneden en de ingewanden eruit gehaald. Anders bederft het vlees. Wist ik ook niet. Maar zo zit dat dus. Het wachten is dus op een koelcel in dit stuk ongerepte natuurgebied. En een verlengsnoer waarschijnlijk. Ik kan maar tot één conclusie komen: ik voel een mening opkomen …