Blaauboer communicatie

0

Blog: buschauffeur

Geplaatst door: frank

Als kind op de lagere school ging ik met enige regelmaat op schoolreisje. In mijn zachtgele gymtas, een soort buidel die je met een wit koord kunt dichtsnoeren, zat een zakje boterhammen, twee driehoekige ‘tuutjes’ sinaasappelsap en een rol autodrop. Vaak ook nog een portemonneetje met twee kwartjes om een leuk souvenir te kopen. Hiermee bepakt en in makkelijke kleding gehuld stapte ik ’s ochtends vroeg de bus in die met draaiende motor voor de school stond. Het belangrijkste moment van de dag brak nu aan.

Mijn vriendjes haastten zich allemaal om op de achterbank te gaan zitten. Gezellig met z’n zessen naast elkaar. Bovendien deinde de bus daar het meest – de achterbank van een gemiddelde touringcar hangt zo’n twee en een halve meter achter de achteras – en dat was reuzeleuk. Dat vonden zij. Maar ik wist nog een veel leuker plekje. Niet achterin, maar juist voorin de bus. Lekker over de schouder van de buschauffeur meekijken hoe hij dat gevaarte door smalle straatjes loodst. Zoals mijn vriendjes ver achter de achterwielen zitten, zo bevindt de bestuurder zich ver voor de sturende wielen. Dat maakt het rijden in een bus zo uniek voor de chauffeur. Op rechte stukken hield de chauffeur dat grote platliggende stuur onderhands vast, met zijn polsen omhoog. Prachtig. Wat zag dat er relaxt uit. En het leek wel of zijn stoel een eigen cadans had, los van de oneffenheden in de weg. Ondertussen praatte de man met onze juf, juffrouw Van Wijngaarden, over de te volgen route en het moment waarop de klas weer terug bij de bus zou zijn. Want eenmaal op de bestemming, werden we met z’n allen de speeltuin in gejaagd. Ik zag dat de chauffeur de glimmende touringcar achteruit parkeerde tussen twee andere bussen. Vervolgens deed hij – psssht – de deur dicht en sloeg zijn krantje uit op het stuur. Wat was ik jaloers op die man. Hij ging lekker een uurtje lezen en ik moest met gevaar voor eigen leven op klimrekken klauteren. Ik wist toen zeker dat ik later buschauffeur wilde worden.

Sociaal