Droge humor

Januari is de saaiste maand van het jaar. Het is ’s-ochtends laat licht en ’s-avonds vroeg donker en tussendoor kil en nat. Verzetjes zijn geweest, feestdagen voorbij, vrije dagen opgemaakt en dertiende maand er doorheen gejaagd. Terug op het werk moet je collega’s zoenen en hun een voorspoedig jaar toewensen, terwijl je de leeg geregende kerstboom aan het opruimen bent. Kortom, je zou het liefst zo’n maand overslaan en doorgaan met het veel prettigere februari. Maar dat kan niet. Je móet die eerste maand door. En uitgerekend in de somberste maand van het jaar wordt iedereen aangespoord geen alcohol te drinken. Dry January heet dat in goed Nederlands. Hoe haal je het in je hoofd om daar de saaiste maand van het jaar voor te kiezen? Als ik gedurende de eerste maand van het nieuwe jaar niet zo nu en dan naar de fles kan grijpen, dan is de lol er behoorlijk af! 

Overigens begrijp ik het hele ‘droogleggen’ niet. Mensen die door een maand niet te drinken moeten bewijzen dat ze geen drankprobleem hebben, hebben een drankprobleem. Dat staat ongeveer vast. Alsof je door een maand niet te lachen bewijst dat je serieus bent. Net zo onzinnig. Begin er niet aan is mijn advies. Je valt er anderen bovendien mee lastig. Dit geldt voor zowel niet-drinken als niet-lachen.

Ik denk dat ik ‘opleuk-januari’ begin, om die chagrijnige maand een beetje op te leuken. Om er een  internationaal karakter aan te geven overweeg ik deze maand ‘Dry Ginuary’ te noemen. Dan is er toch nog iets droog deze maand en kan iedereen tevreden zijn en genieten van bijvoorbeeld de ondergaande zon op Texel. Met een glaasje droge gin erbij, die je in het vroege voorjaar aanlengt met niet te zoete tonic. Er moet immers wel wat te lachen zijn in het leven …!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer
columns